- Sister Rosetta Tharpe wordt beschouwd als de , lang vóór Elvis of Chuck Berry.
- Joan Jett richtte een van de eerste onafhankelijke labels geleid door een vrouw op en behaalde een wereldwijde nummer 1-hit met I Love Rock ‘n’ Roll.
- Van Nancy Wilson (Heart) tot Bonnie Raitt, deze gitaristen bewezen dat techniek, gevoel en charisma geen geslacht kennen.
- Lita Ford, afkomstig van de Runaways, zette in de jaren 80 de shred en vrouwelijke heavy metal op de kaart.
We hebben allemaal het beeld van de guitar hero in ons hoofd: haar in de wind, een Marshall op vol volume, een eindeloze solo. Maar als ik met muzikanten over gitaar praat, hoor ik vaak hetzelfde: velen weten niet dat sommige van de meest bepalende hoofdstukken van de rock door vrouwen zijn geschreven.
Niet aan de zijlijn, nee, midden in de storm. Van de elektrisch geladen gospel uit de jaren 40 tot de glimmende hardrock van de jaren 80, hier is onze top 5 vrouwelijke gitaristen die de geschiedenis van de rock hebben gevormd.
Sister Rosetta Tharpe: de peettante van de rock’n’roll
Voor Elvis, voor Chuck Berry, voor Little Richard was er Sister Rosetta Tharpe. Geboren in 1915 in Arkansas, was deze zangeres en gitariste letterlijk de uitvinder van de taal van de elektrische rockgitaar door gospel, blues en swing te combineren vanaf het eind van de jaren 30. Haar techniek? Scherpe aanslagen met de plectrum, expressieve bends, een onverbiddelijk gevoel voor ritme — allemaal op een iconische witte Gibson SG. In een tijd dat de elektrische gitaar nog een curiositeit was, vulde Tharpe stadions en speelde ze voor 25.000 mensen.
Haar invloed op de rock is enorm. Chuck Berry gaf toe dat hij geïnspireerd was door haar spel, en zowel Keith Richards als Eric Clapton noemden haar als een van hun belangrijkste invloeden. Haar nummer Strange Things Happening Every Day (1944) wordt vaak gezien als een van de allereerste rock’n’roll-opnames. Postuum opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in 2018, blijft zij het onmisbare startpunt om te begrijpen waar de rockklank vandaan komt.
Sister Rosetta Tharpe speelde op een Gibson SG Custom wit met drie pickups, een model dat normaal gesproken geassocieerd wordt met hardrock en metal. Ontdek de Gibson SG-modellen op Woodbrass om deze legendarische klank te verkennen.
Joan Jett: de koningin van ruwe rock
Het is moeilijk om over vrouwelijke rock te praten zonder Joan Jett te noemen. Geboren in 1958 in Philadelphia, richtte ze op haar vijftiende The Runaways op — een volledig vrouwelijke band die in de jaren 70 de regels van punkrock en glamrock brak. Met nummers als Cherry Bomb bewezen The Runaways dat meisjes net zo hard kunnen rocken als jongens. De band brak internationaal door, vooral in Japan, voordat ze in 1979 uit elkaar gingen.
Maar het is solo dat Joan Jett echt legendarisch werd. Na 23 afwijzingen van platenlabels — ja, drieëntwintig — richtte ze in 1980 Blackheart Records op, een van de eerste vrouwen die haar eigen label leidde. De gok pakte goed uit: I Love Rock ‘n’ Roll bereikte in 1982 de nummer 1 in de Verenigde Staten en werd een wereldwijde hymne. Haar gitaarspel? Geen franjes, geen lange solo’s. Krachtige powerchords, een onverbiddelijke ritmiek en een authentieke attitude. Joan Jett werd in 2015 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame, bewijs dat ruwe rock nooit oud wordt.
Om het ruwe en directe geluid van Joan Jett te krijgen, is de formule simpel: een elektrische gitaar zoals een Gibson Melody Maker of Les Paul Junior, aangesloten op een versterker met crunch, en eventueel een distortiepedaal zoals de Boss DS-1 voor extra bite. Het belangrijkste is de aanslag met de rechterhand.
Nancy Wilson: de virtuoos van Heart
Als je Barracuda, Crazy on You of Magic Man kent, ken je het werk van Nancy Wilson. Gitariste en medeoprichter van de band Heart met haar zus Ann, is Nancy een van de weinige muzikanten die zowel de akoestische gitaar als de elektrische gitaar meester is, met een moeiteloze overgang van delicaat fingerpicking naar verzadigde riffs.
De akoestische intro van Crazy on You is een van de meest memorabele momenten uit de rock van de jaren 70: een fingerstyle arpeggio met chirurgische precisie, gevolgd door een elektrische explosie die je tegen de muur drukt. Heart verkocht meer dan 35 miljoen albums en werd in 2013 opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame. Nancy componeerde ook soundtracks voor Cameron Crowe (Almost Famous, Vanilla Sky). Een complete en vaak onderschatte artieste.
Wil je de akoestische/elektrische veelzijdigheid van Nancy Wilson verkennen? Begin met een goede elektrische gitaar en vul aan met een elektro-akoestische. De sleutel is om zowel je fingerpicking als je plectrumspel te oefenen voor meer expressie.
Bonnie Raitt: de slide queen van bluesrock
In een wereld vol gitaristen die noten opstapelen, bewijst Bonnie Raitt al meer dan vijftig jaar dat gevoel meer waard is dan alle shreds samen. Geboren in 1949 in Californië, raakte ze als tiener verliefd op blues en ontwikkelde ze een slidegitaar-stijl (bottleneck) die nu als referentie geldt. Haar touch is direct herkenbaar: korte, emotionele frases met een natuurlijke vibrato die kippenvel geeft.
Haar carrière kende hoogte- en dieptepunten, maar haar comeback met het album Nick of Time in 1989 leverde haar in één klap drie Grammy Awards op, waaronder Album van het Jaar. In totaal won ze 13 Grammy Awards. Opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame in 2000, blijft ze trouw aan haar Fender Stratocaster, die ze bespeelt met een glazen bottleneck voor die karakteristieke glijdende bluesrockklanken.
Om te beginnen met slidegitaar, koop een glazen of metalen bottleneck en gebruik iets dikkere snaren (bijvoorbeeld .011-.052). Open stemming (open G of open D) maakt de eerste stappen veel makkelijker. En als je op zoek bent naar een Fender Stratocaster zoals die van Bonnie Raitt, vind je die in onze selectie.
Lita Ford: de metal queen van de jaren tachtig
De laatste Runaway in onze lijst, maar zeker niet de minste: Lita Ford. Waar Joan Jett na het uiteenvallen van de band de punkrock koos, ging Lita de weg van heavy metal en hardrock op, en vestigde zich als een van de weinige vrouwen die kon wedijveren met de mannelijke guitar heroes van de jaren 80. Haar spel is technisch, agressief, met snelle solo’s en een duidelijke voorkeur voor humbuckers met hoge output.
Haar album Lita (1988) is een klassieker, gedragen door de hit Kiss Me Deadly en de duet Close My Eyes Forever met Ozzy Osbourne. In een tijd waarin hairmetal werd gedomineerd door mannen met permanenten, veroverde Lita Ford haar plek met scherpe riffs en messcherpe solo’s. Ze speelde vooral op B.C. Rich Warlock en Gibson Explorer, gitaren met een uiterlijk dat net zo agressief was als haar spel.
Net als Joan Jett trotseerde Lita Ford een industrie die haar niet wilde, en bewees ze dat talent — en metal — geen geslacht kennen. Voor fans van effectpedalen en verzadigde geluiden is ze een onuitputtelijke inspiratiebron.
Een nalatenschap die blijft klinken
Deze vijf gitaristen zijn natuurlijk niet de enigen die de geschiedenis van de rock hebben gevormd. We kunnen ook PJ Harvey, Courtney Love, Carrie Brownstein (Sleater-Kinney), St. Vincent en Nita Strauss noemen, die dit erfgoed vandaag voortzetten. Maar Sister Rosetta Tharpe, Joan Jett, Nancy Wilson, Bonnie Raitt en Lita Ford hebben elk op hun eigen manier deuren geopend die dubbel op slot leken te zitten.
Wat ze gemeen hebben? Een ontembare vastberadenheid en een diepgewortelde liefde voor de gitaar. Deze muzikanten bewezen dat rock niet alleen in het mannelijk enkelvoud bestaat. En als hun verhaal je inspireert, is er maar één manier om hen te eren: pak je gitaar en speel.
