- Deze 5 baslijnen hebben hun nummers overstegen en zijn uitgegroeid tot absolute referenties in de muziek.
- Van John Deacon tot Paul McCartney heeft elke bassist de rol van de elektrische bas opnieuw gedefinieerd.
- De baslijn van “Good Times” van Chic is een van de meest gesamplede in de geschiedenis en legde de basis voor hiphop.
- De bas is niet zomaar een begeleidingsinstrument: het is de ware motor van een nummer.
We hebben allemaal dat moment in ons geheugen gegrift: de eerste keer dat een baslijn ons compleet stil deed staan. Voor mij was dat “Billie Jean” in de auto van mijn vader, op een zondagochtend. Die hypnotiserende groove die je bij je keel grijpt en niet meer loslaat. De bas wordt vaak gezien als een instrument in de schaduw – en toch zouden sommige van de grootste hits uit de geschiedenis zonder haar slechts lege hulzen zijn. Hier zijn 5 legendarische baslijnen die het gezicht van de muziek hebben veranderd.
1. “Another One Bites the Dust” – Queen (1980)
Onmogelijk om te beginnen zonder John Deacon en zijn onverslaanbare riff. Uitgebracht op het album The Game, is “Another One Bites the Dust” de meest verkochte single van Queen. Alles draait om deze baslijn: een strak patroon, gespeeld in staccato met gedempte noten die een onweerstaanbare groove creëren. Deacon schreef het hele nummer – iets zeldzaams bij Queen. Zijn inspiratie? De funk van Chic. Hij hing rond met Nile Rodgers en Bernard Edwards in de studio in New York, en Brian May erkende zelf die invloed.
Deacon was aanwezig in de Power Station in New York toen Bernard Edwards “Good Times” van Chic opnam. De gelijkenissen tussen de twee grooves waren zo duidelijk dat de pers Chic ervan beschuldigde Queen te kopiëren… terwijl het chronologisch juist andersom was!
2. “Billie Jean” – Michael Jackson (1982)
Je herkent dit nummer vanaf de eerste noot. De baslijn van “Billie Jean” is genoeg om het nummer te identificeren, zonder zang of beat. Uitgebracht op Thriller, is deze hypnotiserende loop een van de meest iconische riffs in de popmuziek. Het geluid komt niet van één instrument: Louis Johnson legde de elektrische bas neer op een Yamaha, terwijl Quincy Jones drie lagen synthesizers over elkaar heen legde. Een groove die zowel organisch als elektronisch is en het geluid van een heel decennium definieerde.
3. “Good Times” – Chic (1979)
De meest invloedrijke baslijn uit de geschiedenis? “Good Times” heeft sterke argumenten. Gecomponeerd door Bernard Edwards, uitgebracht op het album Risqué, is het een van de meest gesamplede nummers aller tijden geworden. Edwards speelde op een Music Man StingRay met flatwound snaren, en zijn “chucking” techniek (aanval met duim en wijsvinger) gaf zijn grooves een uniek karakter.
De impact ging verder dan disco: in 1979 nam de Sugarhill Gang deze groove over voor “Rapper’s Delight”, waarmee ze de basis legden voor hiphop. Rodgers en Edwards kregen co-auteurschap toegekend. Eén riff, en de hele populaire muziek veranderde.
Om “Good Times” aan te pakken, focus je op de ritmische plaatsing. Het nummer staat in e mineur op 110 BPM, en de anticipaties in zestiende noten zijn het geheim van de groove. Werk langzaam met een metronoom – het draait allemaal om de precisie van de stiltes.
4. “Come Together” – The Beatles (1969)
Paul McCartney heeft de rol van de bas in rockmuziek gerevolutioneerd, en “Come Together” is het ultieme bewijs. Lennon had een snel rocknummer geschreven in de stijl van Chuck Berry. McCartney stelde voor het tempo te vertragen om er een moerassige groove op te leggen. Twee noten, een dalende slide, perfect in symbiose met de drums van Ringo – het is een van de meest gecoverde basriffs uit de geschiedenis geworden. McCartney speelde zijn Rickenbacker 4001S met een rond, bijna wollig geluid dat het nummer zijn hele sfeer geeft.
Om het geluid van McCartney na te bootsen, speel je met je vingers dicht bij de hals met de toonregeling half dichtgedraaid. Het doel: een warm geluid zonder te veel hoge tonen. Een passieve 4-snarige bas met een split-coil pickup van het Precision-type is hiervoor perfect.
5. “Money” – Pink Floyd (1973)
We eindigen met een nummer dat de regels al vanaf de eerste seconden doorbreekt. “Money”, van The Dark Side of the Moon, begint met een basriff in 7/4 – een zeldzame maatsoort in rock – voordat het overschakelt naar 4/4 in de coupletten. Roger Waters componeerde deze lijn op zijn Fender Precision Bass: een bluesy, agressieve en dansbare groove ondanks de onregelmatige maat. De intro met kassa-geluiden, gevolgd door de bas die solo binnenkomt… Het is een van de weinige progressieve rock-nummers die het grote publiek wist te veroveren.
Wil je deze legendarische grooves zelf spelen? Ontdek onze selectie elektrische bassen, onze basversterkers en onze bas snaren om de ideale setup te vinden. Onze koopgids elektrische bas helpt je ook om overzicht te krijgen.
De groove sterft nooit
Deze vijf nummers hebben één ding gemeen: zonder hun baslijn zouden ze niet bestaan in de vorm die we kennen. Van de gesyncopeerde funk van Bernard Edwards tot de moerassige groove van McCartney, elke riff definieert de klankidentiteit van een heel nummer. En jij, welke baslijn gaf jou de drang om het instrument op te pakken? Als deze grooves je vingers jeuken, is het nooit te laat om te beginnen.
