Lemoine Murail - La Vallée Close Po+Pies - Mezzo-Soprano Clarinette Violon Alto Et Violoncelle
Estimated Shipping Widget will be displayed here!
Kan de beschikbaarheid van de afhaling niet laden
Informatie
Informatie
Fabrikantinformatie
Fabrikantinformatie
Lemoine
https://www.henry-lemoine.com/fr/nous-contacter
info@henry-lemoine.com
------------------------
Veiligheidsverantwoordelijke:
Hexamusic
E-mail: hexamusic@wanadoo.fr
Adres:
Samenvatting van deze partituur
Deze partituur vertrekt vanuit een triangulatie die zowel intiem als ruimtelijk-tijdelijk is: Petrarca, Liszt, Fontaine-de-Vaucluse. Tristan Murail verbindt deze drie polen met de gevoeligheid van een auteur en een klankarchitect, gebaseerd op de emotionele kracht van de gedichten uit het Canzoniere en op de muzikale verwantschap die, op afstand, de inventiviteit van Liszt en de romantische intensiteit van Petrarca verenigt.
Het tekstmateriaal komt uit drie sonnetten gekozen door Liszt voor zijn beroemde stukken uit de "Jaren van pelgrimage": nr. 47 Benedetto sia 'l giorno..., nr. 104 Pace non trovo... en nr. 123 I' vidi in terra.... Hier worden de fragmenten niet simpelweg naast elkaar geplaatst: ze beantwoorden elkaar en kruisen elkaar, tot ze vermengen, om een doorlopend expressief parcours te bouwen. Sommige strofen worden bewust niet opgenomen, en de oorspronkelijke teksten worden in de bijlage gegeven om de montagekeuzes te situeren.
De tekst is in oud Toscaans, licht verschillend van het moderne Italiaans, en berust op endecasyllabische verzen waarvan het evenwicht afhangt van de klemtonen. Deze eigenaardigheid heeft directe gevolgen voor de prosodie en het ritme, vooral wanneer twee klinkers elkaar opvolgen tussen twee woorden, en één enkele spreekeenheid vormen. Murail geeft aan te hebben geprobeerd rekening te houden met deze mechanismen in de vocale schrijfwijze, om een lijn te verkrijgen die zowel het woord als de intrinsieke muzikaliteit van de taal dient.
De partituur zoekt niet naar citaten: er is geen expliciete muzikale verwijzing naar de pagina's van Liszt, behalve een ritmisch gebaar toevertrouwd aan de strijkers in de secties gerelateerd aan Pace non trovo, dat de inleidende impuls van het 104e sonnet bij Liszt kan oproepen. Het resultaat past binnen een esthetiek waarin klankkleur, harmonische spanning en de dramaturgie van de tekst een werk bouwen dat zowel veeleisend als diep evocatief is.
Technische specificaties
| Muziekgenre | Klassiek | ||
| Componist | Tristan Murail | Taal | Italiaans (oud Toscaans) |
Questions fréquentes
Wat is de bezetting van La Vallée Close Po+Pies van Tristan Murail?
De partituur is geschreven voor mezzo-sopraan, klarinet, viool, altviool en cello.
Welke tekst wordt gezongen in dit werk van Tristan Murail?
De vocale partij maakt gebruik van fragmenten uit drie sonnetten uit de Canzoniere van Petrarca: nummers 47, 104 en 123. De tekst is in oud Toscaans, met een prosodie gebaseerd op tonische accenten en hendecasyllabische verzen.
Verwijst La Vallée Close Po+Pies naar de sonnetten van Liszt?
Er wordt geen expliciete muzikale citaat van Liszts pagina's aangegeven. Een ritmisch gebaar toegewezen aan de strijkers, in de secties verbonden met Pace non trovo, kan de uitvoerende impuls van Liszts 104e sonnet oproepen.
Worden de teksten van Petrarca volledig weergegeven in de partituur?
Sommige passages uit de drie sonnetten worden bewust weggelaten om een continue expressieve lijn te creëren. De oorspronkelijke teksten zijn als bijlage opgenomen om de montageselecties te situeren.
Wat is de muzikale stijl van deze partituur voor mezzo-sopraan en ensemble?
Geclassificeerd in het klassieke genre, bouwt dit werk zijn dramaturgie op basis van timbre, harmonische spanning en de tekst van Petrarca.
Ons team begeleidt u
Advies nodig?



