Lemoine Mantovani - O Salutaris Hostia - 7 Violoncelles

Samenvatting van deze partituur

Met O salutaris hostia verdiept Bruno Mantovani zich in een christelijke hymne die wordt toegeschreven aan de heilige Thomas van Aquino en die een belangrijke inspiratiebron vormde voor talrijke componisten uit de renaissance (Josquin des Prés, Thomas Tallis), en in het bijzonder voor Pierre de la Rue. Het uitgangspunt van dit werk is Pierre de la Rue’s "O salutaris hostia", een kort stuk voor vier stemmen, dat Mantovani hier centraal stelt in zijn eigen muzikale taal. Een zeldzaamheid binnen zijn oeuvre: hij past principes van het automatisch schrijven toe, niet om het model uit te wissen, maar juist om de dragende lijnen ervan over een langere tijdsduur bloot te leggen.

De componist rekt eerst de harmonische structuur van het oorspronkelijke werk uit tot ongeveer 7 minuten en 30 seconden, waarmee hij de duur vervijfvoudigt. Vervolgens stelt hij een lijst samen van ongeveer twintig speelwijzen, die hij toepast op de bestaande harmonie en waarbij hij geleidelijke overgangen van de ene configuratie naar de andere organiseert. Deze methode creëert een voortdurende transformatie van de textuur: het materiaal lijkt zonder onderbreking van gedaante te veranderen, terwijl het een stabiele harmonische draad behoudt. Het resultaat is een paradoxale luisterervaring, tegelijk dicht en regelmatig, waarbij het oor een permanente beweging waarneemt, maar ook een gevoel van uitgerekte tijd dat uitnodigt tot contemplatie. Mantovani verwijst zelf naar zijn voorliefde voor modellen uit het verleden (Gesualdo, Schubert, Schumann), terwijl hij benadrukt dat het model in dit werk, ondanks de toegepaste bewerkingen, uitzonderlijk sterk aanwezig blijft.

Technische specificaties

Muziekgenre

Religieus, Sacraal

Componist

Bruno Mantovani