Betaal met Bancontact
- 5 nummers, van het eenvoudigste tot het meest veeleisende: Do I Wanna Know? (Arctic Monkeys), Mr. Brightside (The Killers), Bad Guy (Billie Eilish), Pumped Up Kicks (Foster the People) en Get Lucky (Daft Punk).
- Do I Wanna Know? en Mr. Brightside bestaan uit drie of vier noten, perfect voor je eerste dagen op de bas.
- Met Bad Guy ontdek je de syncope: verschoven noten en stiltes die de groove maken.
- Pumped Up Kicks speel je zonder je hand te verplaatsen, in één positie, met één vinger per fret.
- Get Lucky leert je een akkoordenschema volgen, de echte rol van de bassist in een band.
We hebben veel beginnende bassisten voorbij zien komen, en het klikmoment komt zelden met een toonladder. Het komt op de dag dat de lijn die je speelt eindelijk klinkt als een nummer dat je raakt. Hier zijn 5 makkelijke nummers om te beginnen met bas: titels die je herkent vanaf de eerste noten, en elk leert je een basgreep.
Ze zijn gerangschikt van het eenvoudigste tot het meest veeleisende. Je hoeft geen muziek te lezen: elke noot wordt gegeven met de snaar en de fret, met het ritme en tempo van de plaat. Als je elektrische bas net binnen is, begin dan bij het eerste nummer en werk zo verder.
Voordat je deze makkelijke nummers op bas speelt: lees de posities
Alle posities zijn gegeven voor een 4-snarige bas in standaardstemming: E, A, D, G, van de dikste (laagste) snaar tot de dunste (hoogste). '3e fret van de E-snaar' betekent: vinger net achter de derde fret, op de E-snaar. 'Open' betekent: je tokkelt de snaar zonder iets in te drukken. Controleer de stemming met een clipstemmer voor elke sessie.
1. Do I Wanna Know? (Arctic Monkeys): vier ademende noten
De riff van het nummer, unisono gespeeld door gitaar en de bas van Nick O'Malley, is een van de meest herkenbare van de jaren 2010. Het bestaat uit vier lange noten, met ruimte ertussen, in een langzaam tempo van ongeveer 85 BPM:
- G: 3e fret van de E-snaar, aangehouden.
- Es: 6e fret van de A-snaar.
- C: 3e fret van de A-snaar.
- D: 10e fret van de E-snaar, daarna glijd je met je vinger naar de 3e fret om op de G uit te komen.
Dit nummer leert je twee dingen. Ten eerste een noot vasthouden gedurende de hele duur, zonder te vroeg de druk los te laten. Ten tweede de glissando: de vinger blijft ingedrukt en glijdt langs de snaar zonder opnieuw te tokkelen. Het is langzaam, dus het is het moment om aan zuiverheid te werken: elke noot moet helder klinken, zonder te brommen.
Om de glissando van D naar G te laten slagen, houd je een gemiddelde druk aan: te hard, dan blijft je vinger haken aan de fretten; te licht, dan dooft de noot voordat hij aankomt.
2. Mr. Brightside (The Killers): uithoudingsvermogen in achtsten
Onder de zang blijft Mark Stoermer bewust simpel, en dat maakt de lijn zo effectief. Hij hakt regelmatige achtsten (acht noten per maat) op slechts drie noten:
- Cis: 4e fret van de A-snaar, één maat lang.
- C: 3e fret van de A-snaar, één maat lang.
- Fis: 2e fret van de E-snaar, twee maten, dan herhaal je.
De moeilijkheid zit niet in de noten, maar in het tempo: ongeveer 148 BPM, dus snelle achtsten bijna vier minuten lang. Wissel met je vingers strikt tussen wijs- en middelvinger. Met de plectrum wissel je tussen neer- en opgaande slagen. Begin op 90 BPM en mik op acht noten met hetzelfde volume voordat je versnelt.
3. Bad Guy (Billie Eilish): de groove van syncopen
Op de plaat wordt de lijn gespeeld op synth door Finneas, maar hij ligt perfect in de vingers van een bassist. Hij draait rond drie noten, allemaal laag op de hals: G (3e fret van de E-snaar), Bes (1e fret van de A-snaar) en F (1e fret van de E-snaar).
De riff beslaat twee maten, op ongeveer 135 BPM:
- Maat 1: lange G, stilte, G, Bes, G, stilte, G.
- Maat 2: stilte, G, stilte, G, Bes, G, dan lange F die het geheel weer op gang brengt.
Dit nummer leert je de syncope: noten die tussen de tellen vallen in plaats van erop. Tik met je voet op elke tel en laat de noten tussen de voetstappen glijden. Stiltes tellen net zo zwaar als noten: leg een vinger van je linkerhand op de snaar om hem te dempen, anders verliest de riff zijn punch.
In het vervolg van de frase verschuift hetzelfde patroon: C (3e fret van de A-snaar) met Es (1e fret van de D-snaar), dan D (5e fret van de A-snaar) met Fis (4e fret van de D-snaar). Zelfde ritme, zelfde vingerzetting, alleen een snaar hoger.
4. Pumped Up Kicks (Foster the People): één vinger per fret
Dit is de meest melodische lijn van de selectie, en toch beweegt de linkerhand nooit: alles speelt zich af tussen de 1e en 4e fret. De wijsvinger bedient de 1e fret, de middelvinger de 2e, de ringvinger de 3e en de pink de 4e. Dit is het principe van « één vinger per fret », de basis van basvingerzetting.
De lijn beweegt in frases van vier tellen, op ongeveer 128 BPM:
- F, F, F (1e fret van de E-snaar), dan G (3e fret).
- As, As (4e fret van de E-snaar), dan Bes (1e fret van de A-snaar) en C (3e fret).
- Es (1e fret van de D-snaar), drie keer, met een kleine overgang naar de volgende frase.
- Bes (1e fret van de A-snaar), drie keer, dan herhaal je op F.
De transcripties variëren een beetje aan het einde van frases: het belangrijkste is om deze vier steunpunten vast te houden. De valkuil hier is de pink, die vaak zwak is in het begin. Vervang hem niet door de ringvinger: juist dit nummer versterkt hem.
5. Get Lucky (Daft Punk): een akkoordenschema volgen
Nathan East, een van de meest gevraagde studiobassisten, speelt hier een funklijn vol kleine noten. Om te beginnen houden we het skelet vast: de vierakkoordenrooster die van het begin tot het einde van het nummer draait, rond de 116 BPM.
- B mineur: B, 2e fret van de A-snaar.
- D: D, 5e fret van de A-snaar.
- Fis mineur: Fis, 2e fret van de E-snaar.
- E: E, open E-snaar.
Speel eerst vier kwartnoten per akkoord, één per tel, op de grondtoon (de noot die het akkoord zijn naam geeft). Als het rooster vanzelf draait, voeg dan de doorloopnoten van Nathan East toe: een open A net voor de B, een Cis (4e fret van de A-snaar) net voor de D. Zo ga je van een lijn die de akkoorden markeert naar een lijn die grooveert, en dat is precies het vak van een bassist.
Om over platen te spelen zonder koptelefoon of aparte luidspreker, volstaat een combo met een aux-ingang. Op de Fender Rumble 15 (V3) sluit je de telefoon aan via 3,5 mm en de koptelefoonuitgang maakt oefenen op elk moment mogelijk.
Deze makkelijke nummers op bas oefenen, in de juiste volgorde
Voor alle vijf nummers geldt dezelfde methode, en die voorkomt slechte gewoontes die je maanden kost om af te leren:
- Luister naar het nummer en concentreer je alleen op de bas.
- Speel de lijn langzaam, zonder metronoom, tot je hem uit je hoofd kent.
- Zet een metronoom op 70 BPM en speel vier keer achter elkaar foutloos.
- Verhoog met 5 BPM bij elke foutloze keer, tot het tempo van de plaat.
- Speel tenslotte mee met de opname.
Twintig minuten per dag is beter dan twee uur op zondag. En als je een brom hoort achter je noten, zijn het de aangrenzende snaren die trillen: leg je rechterduim op de E-snaar als je hoger speelt, en laat de linkerhand na elke noot de druk los.
Met deze vijf nummers kun je een noot vasthouden, snelle achtsten spelen, een syncopatie plaatsen, vingerzetting zonder handbeweging en een akkoordrooster volgen. Alle hier gegeven posities liggen onder de vingers op elke 4-snarige bas, van een Squier Sonic Precision Bass tot een studiebas. Wat nu? Pak een nummer van je afspeellijst en pas dezelfde methode toe: binnenkort heb je geen aanwijzingen meer nodig over wat je moet spelen.
