Elvis Presley: Baz Luhrmann onthult nieuwe beelden in spraakmakende trailer

Gepubliceerd op 12 december 2025Bijgewerkt op 11 augustus 2026

*Afbeelding uit « EPIC: Elvis Presley In Concert »*

Wat je moet onthouden 💡:

Een trailer onthuld door Baz Luhrmann toont nooit eerder vertoonde beelden van Elvis Presley, afkomstig uit archieven die nooit eerder te zien waren
De trailer focust op de Las Vegas-periode, een scharniermoment in de carrière van de King
Deze beelden zetten het werk voort dat met de film Elvis (2022) begon, zonder zomaar verwijderde scènes te zijn
Een nieuwe manier om Elvis te herwaarderen, ver weg van de verstarde clichés rond het rock-’n-roll-icoon

Elvis heeft het podium nooit echt verlaten. Zelfs toen de schijnwerpers in Graceland in augustus 1977 uitgingen, bleef zijn silhouet de popcultuur achtervolgen, van de rockabillyrevival tot Hollywood-biopics. Maar nu steekt Baz Luhrmann het vuur opnieuw aan. De Australische regisseur heeft zojuist een trailer onthuld met nooit eerder vertoonde beelden van Elvis Presley, afkomstig uit archieven die tot nu toe nooit aan het publiek zijn getoond.

Deze onlangs online geplaatste trailer werkt meer als een signaal dan als een conclusie. In enkele minuten opent hij opnieuw de deuren naar een sleutelmoment: de Las Vegas-jaren, de scharnierperiode waarin Elvis zijn verhouding tot het podium, het spektakel en zichzelf herdefinieert. Meer dan een simpele teaser kondigt deze trailer een toekomstig project aan, opgevat als een verlengstuk van de film Elvis (2022), maar met een rauwere, intiemere, bijna documentaire aanpak.

Baz Luhrmann, de obsessieve archeoloog van de Elvis-mythe

Baz Luhrmann is niet het type dat zijn onderwerpen oppervlakkig behandelt. We zagen het met Moulin Rouge!, Gatsby le Magnifique of Australia: zijn cinema werkt in lagen, via totale onderdompeling en bewust overdadige stijl. Voor Elvis bracht de Australische regisseur meer dan twee jaar door met het onderzoeken van archieven, waarin hij door kilometers tape, 8- en 16-mm-filmrollen en vergeten geluidsopnamen ploegde.

Dit is meer dan een concertfilm. Dit is EPiC: Elvis Presley in Concert.
Een unieke filmervaring van de voor een Academy Award genomineerde Baz Luhrmann.

Eén week exclusief in IMAX vanaf 2.20. Wereldwijd in de bioscoop vanaf 2.27. #EPiCMovie pic.twitter.com/PQwJLJr4Wf
— Elvis Presley (@ElvisPresley) December 9, 2025

Destijds kreeg niet alles een plek in de film. Te dicht. Te rijk. Te levendig. Luhrmann had het al laten doorschemeren: dit materiaal kon niet in dozen blijven liggen. Vandaag zet hij de stap door, via een officiële trailer, de eerste volledig nooit eerder vertoonde archiefbeelden van Elvis Presley te onthullen, opgenomen met name tijdens de legendarische residentie van de King in Las Vegas aan het begin van de jaren 70.

We hebben het hier niet over simpele verwijderde montagebeelden, maar over rauwe documenten, gefilmd achter de schermen, tijdens repetities of in die zwevende momenten waarop Elvis niet langer helemaal de King is, maar ook nog niet de uitgeputte man die de legende heeft vastgezet.

Las Vegas: het klank- en podiumlaboratorium van Elvis Presley

Waarom Vegas? Omdat Elvis zichzelf daar heruitvindt. Vanaf 1969 laat hij geleidelijk het popsingleformat van de jaren 60 achter zich voor een totaalshow, ergens tussen een rockconcert, een soulrevue en vurige gospel.

Op het podium is de groep een formidabele machine:

een massieve ritmesectie, met een bijna funkachtige groove
scherpe blazers, geërfd van de Memphis-soul
gospelkoren, die kunnen omslaan van mystiek gefluister naar een emotionele explosie

De beelden die de trailer suggereert, tonen Elvis aan het werk, geobsedeerd door de ritmische plaatsing, de dynamiek en tempowisselingen. We zien hem een break bijstellen, een muzikant corrigeren, op zoek naar die specifieke spanning die van zijn Vegas-concerten iets anders maakte dan een eenvoudig toeristisch spektakel.

Dit is een Elvis als orkestleider, ver verwijderd van het soms karikaturale beeld van de zanger die gevangen zit in zijn witte pak met strass.

Een kwetsbaardere, menselijkere Elvis

Wat in deze trailer opvalt, is de kwetsbaarheid die eruit spreekt. Baz Luhrmann probeert niet overdreven te verheerlijken. Hij toont ook de vermoeidheid, de druk, het gewicht van een status die verstikkend is geworden.

We ontdekken een Elvis die twijfelt, die zich afvraagt wat er met zijn stem, zijn lichaam en zijn vermogen om nog te ontroeren gebeurt. Een artiest die zich ervan bewust is dat hij een instituut is geworden, maar die koste wat het kost een muzikale oprechtheid probeert te bewaren.

Die blik verandert het gebruikelijke verhaal. Het gaat niet langer alleen om de val van een icoon, maar om het begrijpen van de innerlijke tegenstrijdigheden van een muzikant die klem zit tussen artistieke ambitie, commerciële eisen en persoonlijke uitputting.

Meer dan een bonus: een verlengstuk van de film Elvis

Baz Luhrmann heeft het duidelijk gesteld: deze trailer is geen simpele promotionele bonus, maar de introductie van een autonoom project dat is opgebouwd rond archieven die bij de release van Elvis in 2022 onbenut bleven.

Waar de film koos voor een hectische, bijna muzikale montage, legt deze trailer een ander tempo op, rustiger en contemplatiever. We gaan van videoclip naar intiem dagboek. Van mythe naar mens.

Het is ook een manier om de reflectie over Elvis’ plaats in de geschiedenis van de moderne muziek voort te zetten. Zonder hem is het moeilijk voor te stellen:

de podiumexpressiviteit van James Brown
de rock/soulfusie van Prince
of zelfs bepaalde podiumhoudingen in hedendaagse stadionrock

Deze beelden herinneren ons eraan dat Elvis niet vastzat in het verleden, maar voortdurend bezig was met artistieke bijsturing.

Waarom deze trailer precies op tijd komt

In een context waarin muzikale biopics zich soms tot vervelens toe vermenigvuldigen, vormt deze aanpak een uitzondering. Hij probeert de geschiedenis niet te herschrijven, maar haar vanuit een andere hoek te belichten.

In het tijdperk van korte formats en mythes die worden samengeperst in enkele punchlines, heeft het iets bijna activistisch om de tijd te nemen om een Elvis aan het werk, tijdens repetities en in creatieve spanning te tonen. Het herinnert eraan dat achter elke legende een ambachtsman schuilgaat, geobsedeerd door details, klank en emotionele impact.

Elvis, nog altijd levend materiaal

Meer dan veertig jaar na zijn overlijden spreekt Elvis Presley nog steeds in de tegenwoordige tijd. Niet als een relikwie, maar als een muzikant in beweging, die nog altijd kan verrassen.

Dankzij deze trailer doet Baz Luhrmann meer dan de legende voeden. Hij maakt haar complexer. En dat is ongetwijfeld het mooiste bewijs dat de King het podium nooit echt heeft verlaten.