Green Man Press Scarlatti A. - Drie cantates met blokfluiten

Samenvatting van deze partituur

Three Cantatas with Recorder brengt drie Italiaanse cantates samen waarin de sopraanstem en de blokfluiten elkaar beantwoorden met constante inventiviteit. Ontworpen voor een compacte barokbezetting (sopraan, twee recorders en basso continuo), benadrukt deze verzameling zowel de zanglijn als de kunst van begeleiding en tegenmelodie, met instrumentale interventies die soms echoën, soms commentaar geven en soms volledig onafhankelijk zijn.

Augellin, vago e canoro (re mineur) is opgebouwd rond drie da capo aria's, allemaal in tertiaire maatsoorten, gescheiden door recitatieven. De blokfluiten introduceren of weerspiegelen de stem in de eerste aria, verschijnen vervolgens weer om de tweede af te sluiten (die zonder recorders verloopt). In de laatste aria weven ze een autonome begeleiding, die een ritmisch en expressief reliëf creëert. De syncopen in de tweede en derde aria's brengen een element van onverwachtheid, perfect passend bij het grillige karakter dat door de tekst wordt opgeroepen.

Filli, tu sai s'io t'amo (C majeur) volgt een omgekeerde logica: twee da capo aria's worden ingekaderd door drie zeer korte recitatieven. In de aria's wisselen de twee blokfluiten af met de solostem, spelen vaak in tertsen in een verrassend moderne trio-stijl, en markeren bepaalde passages die als unisoni zijn aangegeven. De vocale lijn, zowel sierlijk als aandringend, verwijt Phyllis dat ze niet begrijpt wat liefhebben betekent, en biedt de sopraan een ideale palet aan nuances om declamatie en intentie te oefenen.

Mentre Clori la bella (c mineur) onderscheidt zich door het duidelijke ontbreken van een da capo vorm. De cantate toont een Cloris die vastbesloten is om met Fileno te breken, terwijl ze toch een innerlijke aarzeling laat doorschemeren. De driedelige structuur verduidelijkt dit dilemma: een openingsrecitatief, een herhaalde aria met recorders (gevolgd door een instrumentale ritornel), een lang recitatief gevolgd door een volledig herhaalde aria zonder blokfluiten (gevolgd door een ritornel), en tenslotte een kort recitatief dat leidt naar een laatste aria met recorders, zonder herhaling, waarvan de vier verzen toch twee keer worden gezet. De harmonische schrijfwijze benadrukt de dramatische woorden, vooral door het gebruik van de Napolitaanse sext, wat de theatrale intensiteit van het geheel versterkt.

Technische specificaties

Muziekgenre

Klassiek

Publicatie

Partituren

Arrangeur	Barbara Sachs	Genre	klassieke partituur (barokke cantates)
Instrumentatie	sopraan (d tot a''), twee blokfluiten (recorders) en basso continuo (bc)	Taal	Italiaans